आदिकवि भानुभक्तको सम्झना

रचनाकारः मिथिला अधिकारी
२९ असार २०७८, मंगलवार ०८:५४

हे भानुभक्त तिमि लाई नमन म गर्छु
ई शब्द श्रद्धा म चडाई दिन्छु ।
नेपाली स्रस्टा तिमि स्रोत धारा
साहित्यका उज्जल एक तारा ।।

साहित्यमा उदय भो भई एक नक्षत्र
रामको चिनारी हुन गो तब यत्र तत्र ।
एक दिन घुमेर घर फर्की गई रहेका
चर्केर घाम अति प्यासी भई रहेका ।।

खोज्दै कुवा नजिकमा जल पिऊ भनेर
घांसी पियर जल सितलमा बसेर ।
मार्दै थकाई बसी घांस बिसाई भारी
सुस्ताऊदै छ उ बसी रुखको छहारी ।।

देखेर भानु कन घांसी उ भन्छ त्यहाँ
कुवा छ सेप तिर पानि पियर यहाँ ।
सुस्ताउनुस हजुर सितलमा बसेर
म जान्छु घांस लिई जानु छ दुर धेर ।।

यो घांस बेची रुपिया लिनु छ जुटाई
चौतारी एक र कुवा दिनु छ खनाई ।
म जान्छु छाडी जब यो अति देह कच्चा
हुनेछ किर्ति भवमा यहि एक सच्चा ।।

यस्ता कुरा सुनी सके पछि भानु मन्मा
गर्छन विचार उसको कति नेक जन्म ।
दुखि दरिद्र घरको तर दिब्य ज्ञानी
जानेर घांसी कन मन मन ले बखानी ।।

दुःखी छ घांसी तर मन छ दया भयको
म भानु भक्त किन बुद्धि न भै रहेको ।
क्यै छैन घांसी संग तै पनि कर्म गर्छ
राखने छु नाम अमरत्व अठोट गर्छ ।।

मईले पनि जगतमा गरि नेक कर्म
राख्नु छ किर्ति अब गर्छु म क्यै सुकर्म ।
यस्ता बिचार मनले गरि त्यहि देखि
साहित्यमा अघि सरि अनि काब्य लेखि ।।

सस्कृतमा लिखित राम चरित्र लिला
नेपालीमा गरिदिय उनले रसिला ।
उनकै यो काब्य सजिलो भई पडन आज
गाँऊछ राम प्रभु का गुण गान् समाज ।।

रचनाकारः मिथिला अधिकारी ।

(२०७८ असार २५ गत शुक्रबार साँझ जुमको माध्यामद्वारा पतंजली योग संदेश भक्तपुरले संचालन गरेको ‘हाम्रो संस्कृति हाम्रो साहित्य’ कार्यक्रममा वाचन गरिएको कविता ।)

यसमा तपाइको मत

Your email address will not be published. Required fields are marked *


*